Lektorat

W ostatnią niedzielę czerwca, po prawie rocznym przygotowaniu, nasz ministrant Mikołaj przyjął posługę lektora w naszej wspólnocie parafialnej. W trakcie uroczystej liturgii zobowiązał się gorliwie wypełniać powierzone mu zadania. Symbolicznie mu została przekazana księga Pisma Świętego, które odtąd powinno stać się jego codzienną lekturą. To wszystko miało miejsce w Dzień Konstytucji Ukrainy. Stąd w trakcie kazania zwróciłem uwagę, że dla chrześcijan swoistą konstytucją jest Księga Ewangelii, gdzie jest opisany sposób postępowania, do którego wzywa nas Bóg.

Kanały informacyjne

Kilka lat temu zlikwidowałem swoje konto na Facebooku. Nie mniej widząc, że na mojej z lekka zapadłej, ukraińskiej wiosce znaczna część tych, do których chciałbym dotrzeć dostępna jest w tym kanale, z bólem serca odnowiłem swoją wyprofilowaną tożsamość.

Z myślą przede wszystkim o czytelniku ukraińskojęzycznym powstały:

1. Strona parafii na Facebooku: Правдине – Католицька Церква: https://www.facebook.com/Правдине-Католицька-Церква-108126414274379/

2. Grupa związana z parafią w Prawdyne: Правдине – Католицька Церква: https://www.facebook.com/groups/273783780645801/

Boże Ciało – historyczne święto w naszej parafii

Kościół Bożego Ciała w parafii Przemienienia Pańskiego w Prawdyne… Tak naprawdę nie wiadomo, kiedy i dlaczego zdecydowano się na zmianę tytułu kościoła. Historycznie mówi się prosto o kościele Bożego Ciała; ów fakt jest choćby uwidoczniany w schematyzmach Diecezji Tyraspolskiej, gdzie w Carew-Darze mówi się wpierw o kaplicy, a potem kościele p.w. Bożego Ciała. Po odnowieniu struktur kościelnych w latach dziewięćdziesiątych, kiedy parafię w Prawdyne rejestrowano po raz pierwszy, zapisano ją zwyczajne jako wspólnotę w Prawdyne, a w kolejnym dokumencie rejestracyjnym z 2010 roku już jako wspólnotę Parafii Przemienienia Pańskiego w Prawdyne. Od strony kościelnej brakuje współczesnego dokumentu erygującego parafię. Ostatecznie rozeznając sprawę obecny bp emeryt – Bronisław Biernacki nie był zainteresowany powrotem parafii do historycznego wezwania.

Nie mniej dla nas w Prawdyne – Uroczystość Przenajświętszego Ciała i Krwi Pańskiej ma znacznie symboliczne. Chcemy ten dzień przeżywać świątecznie, jako drugi odpust parafialny. Stąd uroczysta liturgia, procesja eucharystyczna i wspólna agapa. Tak było i w tym roku. Po mszy świętej z Jezusem, który – jak mówiłem w kazaniu – “nie chce się zmieścić w parafialnej świątyni i pragnie wychodzić na zewnątrz, do naszego często poranionego, codziennego życia” – wyszliśmy na plac przykościelny, gdzie zostały przygotowane tradycyjne ołtarze. Chcielibyśmy, w następnym roku, kiedy nie będzie już ograniczeń kwarantanny, pójść z Nim ulicami naszej wioski.

Czuwanie – Zesłanie Ducha Świętego

W gruncie rzeczy wyszedłem z założenia, że z zaproszenia, by przyjść na Liturgię Wigilii Zesłania Ducha Świętego moi parafianie nie zechcą skorzystać. Będzie to Święto po prostu dla nas - mnie i s. Ani! Około południa w sobotę zadzwoniła do mnie prawosławna, pytając o Wieczorną Liturgię. To nas zmobilizowało do działania. Powstała okolicznościowa dekoracja, homilia poddana Duchowi Świętemu zaczęła szybciej dojrzewać... W sumie na godzinę 20.00 stawiło się kilkunastu parafian... Tej, która dzwoniła - nie było... Piękna liturgia - z sześcioma czytaniami i rozbudowaną modlitwą dziękczynienia i uwielbienia po komunii świętej -pozostanie jakiś czas w naszej pamięci... Myślę, że po raz pierwszy tak sprawowana w Prawdyne Wigilia Pięćdziesiątnicy wpisze się na stałe w kalendarz miejscowej wspólnoty.